ಅಮೃತದೊಳಗಣ ಕೆನೆ

elephant

ಕನಕ ಛಾಯೆಯ ಕೆನೆ ಕಾಣುವಂತೆ 

ತರುತ್ತಿದ್ದಳು ಕಾಫ಼ಿ ತುರುವಾಗಿ ತಾಯಿ

ಬೆಳ್ಳಂಬೆಳಗ್ಗೆ ’ಕಂದ, ಏಳು ಎದ್ದೇಳು’

ಸುಪ್ರಭಾತದ ಮುಗುಳೆ ಮುತ್ತುಗಳು

 

ಮೂಗನರಳಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಕಾಫ಼ಿಯ ಘಮ

ಕಣ್ತೆರೆಯದೆಯೆ ಅಮ್ಮನ ಕೆನೆ ಪ್ರೇಮ

ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು  ಕಾಫ಼ಿಯಲ್ಲದರ ಛಾಯೆ

ಪ್ರತಿ ಬೆಳಗಿನಲ್ಲದೇ ಮಮತೆ ಮಾಯೆ

 

ನೋಟದೊಳಗೆ ಕೆನೆಗಟ್ಟಿದ ಅಕ್ಕರೆ

ಹದವಾಗಿ ಹಾಲಿಗೆ ಬೆರೆತಂತೆ ಸಕ್ಕರೆ

ಹೀರಿ ಆಸ್ವಾದಿಸುತ್ತಾ ನಾ ನಕ್ಕರೆ

ಅದೆ ಅವಳಂದಿನ ಶುಭಾರಂಭ ಪೀಠಿಕೆ

 

ಅಷ್ಟಲಕ್ಷ್ಮಿಯರ ಇಷ್ಟದ ರಾಗಗಳಲ್ಲಿ

ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಅಮ್ಮ ಭಕ್ತಿಯ ಸಾಕಾರ  

ಒಲಿಯದ ಲಕ್ಷ್ಮಿಗೆ ಅರ್ಚನೆಯೆ ಮೊರೆ

ಅವಳ ಮುಗ್ಧತೆ ನನ್ನ ಮನದೊಳಗೆ ಸೆರೆ!

 

ಅವಳದೆಲ್ಲವು ಸೋತ ಲೆಕ್ಕಗಳ ಸಾಲೆ

ನಾ ಹರಿಸಿದ ಉಡಾಫ಼ೆ ತಂಟೆ ತರಲೆ

ಸೈರಿಸಿದಳೆಲ್ಲ ಹುಸಿ ಮುನಿಸಿನಿಂದ

ಘಾಸಿಗಳ ಮರೆತಳು ನಗೆಯ ಮುಖದಿಂದ

 

ಕ್ಷೀಣ ದೇಹ ಹೊತ್ತೂ, ಹೊತ್ತು ಹೊತ್ತಿಗೆ

ಪರಮಾನ್ನ  ಉಸಿರಿರುವವರೆಗೆ ಉಣಿಸಿ

ತನ್ನ ಕಾಪಿಡದೆ ಕೂಸೆಂದು ಕಾಯ್ದವಳು

ಬೇಗೆಯಲ್ಲೂ ನನಗೆ ತಂಪನೆರೆದವಳು

 

ನೀಲ ವಿಶಾಲಾಕಾಶ ಶುಭ್ರ ಮನದವಳು

ನೀಲಾಂಜಲದ ಶಾಂತ ಬೆಳಕಿನಂಥವಳು

ದಿವ್ಯ ಪ್ರೇಮ ತಿಳಿಯಲ್ಲಿ ತೇಲಿದ ಮಮತೆ

ಅಮೃತದೊಳಗಣ ಕೆನೆ ಅಂತೆ ಫ಼ಲಿತ ತೆನೆ 

 

ಲಕ್ಷ ಯಕ್ಷ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿವೆ  ಅಮ್ಮಾ….

 

ಕಾಫ಼ಿ ಪರಿಮಳದೊಂದಿಗೆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಳಾಗೆಯೇನು?

ಉತ್ತರೋತ್ತರದಲ್ಲೂ ನಿನಗೆ ಕಾಯಲೇನು ?

ನೀ ಕೊಟ್ಟ ಹುಟ್ಟು ದ್ವೀಪ ದ್ವೀಪಾಂತರ

ಆಗುವುದ ತಡೆಯಲೊಮ್ಮೆ ಬಾರೆಯೇನು ?

mother cat

(ಚಿತ್ರ:ಅಂತರ್ಜಾಲ)
ಕನ್ನಡ ಪ್ರತಿಲಿಪಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟ: https://kannada.pratilipi.com/read?id=6121629317857280

ನಾಲ್ಕು ಹೆಜ್ಜೆ

last-procession

ನೆನಪು ಇಲ್ಲದ್ದು
ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆಯಲ್ಲೆ ಬಿದ್ದು
ಅಮ್ಮನ ಮುದ್ದಿಗೆ ಅತ್ತದ್ದು
ನಾಲ್ಕು ಹೆಜ್ಜೆ ಇಟ್ಟು
ಚಪ್ಪಾಳೆ ತಟ್ಟುವ
ಅವಳ ಮುಟ್ಟಿ ನಕ್ಕದ್ದು
ಓಡುವ ಧಾವಂತದಲ್ಲಿ
ಹೊಸಿಲೆಡವಿ ಹಲ್ಲು ಮುರಿದದ್ದು
ಅವಳು ಅತ್ತು ಧಾರೆಯಾದದ್ದು
ನೋವೆಲ್ಲಿ ಎಂದು ವಿಲವಿಲಸಿದ್ದು

ಅಸ್ಪಷ್ಟ ನೆನಪು
ನಾನು ಹಠದ
ಉದ್ಧಟನಾಗುತ್ತಿದ್ದದ್ದು
ರಗಳೆಯ ರಾಗ ಎಳೆದು
ದೂರುಗಳ ಹೊತ್ತು
ಮನೆವರೆಗೂ ತರುತ್ತಿದ್ದದ್ದು
ಅಮ್ಮನ ರಕ್ಷಣೆಯಲ್ಲಿ ಹೊಸ
ಹಕ್ಕುಗಳ ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತಿದ್ದದ್ದು
ಲೆಕ್ಕವಿಲ್ಲದಷ್ಟು ಸೊಕ್ಕುಗಳ ಕಟ್ಟುಗಳು

ಇಟ್ಟ ಎಲ್ಲ ಹೆಜ್ಜೆಗಳಲ್ಲು
ಅಮ್ಮ ತಿಳಿಸಿಕೊಟ್ಟ
ಅಲಿಖಿತ ಪಠ್ಯದ ಪಾಠ
ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ ಅವಳ ಛಾಯೆ
ಗೆಲುವುಗಳಲ್ಲಿ ಅವಳ ಛಲ
ಉಳಿಯಿಲ್ಲದ ಕೆತ್ತನೆ ನಾನು
ನನ್ನೆಲ್ಲ ಹೆಜ್ಜೆಗಳಲ್ಲಿಅವಳ ಎಚ್ಚರ
ಗುರಿ ಗೆಲವು ಗೆಲುವು

ಉರುಳಿದ ವರ್ಷಗಳ ಮೊತ್ತದಲ್ಲಿ
ಎಲ್ಲ ದೃಷ್ಟಿಗರ ಶಿಲ್ಪವಾಗಿದ್ದೇನೆ
ಆಕಾಶದೆತ್ತರ ಬೆಳೆವ ಹುಮ್ಮಸಿ
ಗೆಳೆಯ ಗೆಳತಿಯರ ಕೇಂದ್ರ ಬಿಂದು
ಕೈಬೀಸಿ ಕರೆವ ಉದ್ಯಮಿಗಳ ಕಣ್ಮಣಿ
ಕಾಂಚಣದ ಗಣಿ, ಗಟ್ಟಿ ಹೆಜ್ಜೆ
ಜಟ್ಟಿ ಬಾಹುಗಳ ಅಸೀಮ
ವಸಾಹತುಗಾರ ನಾನು

ಹೆದ್ದಾರಿಯಲ್ಲೇ ಗಮನವಿಟ್ಟವನು
ಕಳೆದ ದಾರಿಗೆ ತಿರುಗಿಲ್ಲ
ಅಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ಹೆಜ್ಜೆಯೂ
ಅಮ್ಮನೊಡನಿಟ್ಟು
ಅವಳಾಸೆಯ ಕೂಸಾಗಲಿಲ್ಲ

ನನ್ನ ಗಟ್ಟಿ ಉಸಿರ ಸಮಯ
ಅವಳು ಕ್ಷೀಣ ದೇಹಿ
ಅಚೇತನ ಆವರಿಸಿದವಳಿಗೆ ಉಪಚರಿಸಲಿಲ್ಲ
ಧೈರ್ಯ ಅವಳೆದೆಗೆ ತುಂಬಲಿಲ್ಲ
ಅವಳ ಕನಸ ಕೊನರಿಸಲಿಲ್ಲ
ನಾಲ್ಕು ಹೆಜ್ಜೆ ಅವಳೊಡನೆ ಇಡಲಿಲ್ಲ

ಕೊನೆಗೂ
ನನ್ನ ಕೊರಗಿಗೆ ಸಮಾಪ್ತಿ ಹಾಡಿಯೇ
ಬಿಟ್ಟ ಅಮ್ಮ ಹೆಜ್ಜೆಯೂರಿಸಿದಳು
ಮಡಕೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಂಡ
ಹೊಗೆಯೊಡನೆ ಅವಳ ಕಳೇಬರ
ಮುಂದೆ ನನ್ನ ಹೆಜ್ಜೆ ಅವಳೊಟ್ಟಿಗೆ
ಹೊತ್ತು ಬರುವ ಎಂಟು ಕಾಲು
ಘಟಕ್ಕೆ ಸಿದ್ದವಾದ ನನ್ನ ಹೆಗಲು

(ಚಿತ್ರ:ಅಂತರ್ಜಾಲದಿಂದ)

(‘ಸುರಹೊನ್ನೆ’ ಇ ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿತ http://surahonne.com/?p=13417)

ತೊರೆದ ಮೇಲೆ

mother

ನಾನು ಹೇಳುತ್ತಿರುತ್ತಿದ್ದೆ
’ಎರಡೇ ರೊಟ್ಟಿ ಸಾಕು’
ಆದರೆ ನೀನು ಹೊಟ್ಟೆ ಬಿರಿಯೆ
ತಿನ್ನಿಸಿರುತ್ತಿದ್ದೆ ನಾಲ್ಕು

ಬಸವಳಿದು ಬಂದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ
ನಿನ್ನ ಮೊದಲ ಮಾತು
’ಬಾ ಉಳಿದೆಲ್ಲ ಬದಿಗಿಡು
ಈಗಲೇ ಬಿಸಿರೊಟ್ಟಿ ತಿಂದುಬಿಡು’

ನೀನು ’ನನಗಿಂದು ಹಣ್ಣು ಸೇರುತ್ತಿಲ್ಲ’
ಅನ್ನುವುದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಿರುತ್ತಿತ್ತು
ಒಂದೇ ಸೇಬು ಉಳಿದಾಗೆಲೆಲ್ಲ
ನನಗದು ತಿನ್ನಿಸುವ ಉಪಾಯವಾಗಿತ್ತು !

ತಡರಾತ್ರಿಯ ನನ್ನ ಓದಿನ ದಿನಗಳು
ನೀನು ನಿದ್ರೆಗೆಟ್ಟು ತರುತ್ತಿದ್ದುದು
ಚಾ.. ಕಾಫ಼ಿ ಮತ್ತು ತಟ್ಟೆ ತುಂಬಾ
ಘಮಘಮಿಸುವ ಸ್ವಾದಿಷ್ಟ ತಿನಿಸು

ಗೆಳೆಯರೊಂದಿಗೆ ಪ್ರವಾಸಬಿದ್ದಾಗ
ತುಂಬಿದ ಬುತ್ತಿ ಕೊಟ್ಟು ನುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದೆ
’ ಸ್ನೇಹಿತರಿಗಷ್ಟೇ ಹಂಚಿಬಿಡಬೇಡ..
ನೀನೂ ತಿನ್ನುವುದ ಮರೆಯಬೇಡ!’

ನಾನು ಹೊರ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ
ಮುಳುಗಿ ಹೋಗಿರುವ ಸಮಯ
ಮೊಬೈಲು ಗಂಟೆಗೊಮ್ಮೆ ರಿಂಗುಣಿಸಿ
ಕಳಕಳಿಸುತ್ತಿತ್ತು ’ಎಲ್ಲಿದ್ದೀಯ? ’

ಕೋಣೆಗೆ ಧಾವಿಸಿ ಅಸ್ತವ್ಯಸ್ತ ಬಿದ್ದು
ನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿಮುಳುಗಿ ಎದ್ದ ಎಲ್ಲ ದಿನ
ಬೇಸರವಿಲ್ಲದೆ ನೀನು ಹೊದ್ದಿಸಿದ
ಚಾದರದ ಬೆಚ್ಚನೆಯ ನೆನಪು

ನೀನು ಮಂದಿರಗಳಿಗೆ ಎಡತಾಕಿ
ಮೊರೆಯಿಟ್ಟು ಬಡಿಯುವುದು ಕೆನ್ನೆ
ನಿನಗಾಗಿಯಂತು ಅಲ್ಲ ಆದರದು
ಯಾರ ಗೆಲುವು ಗರಿಮೆಗೆನ್ನುವುದ ಬಲ್ಲೆ

ನಿನ್ನ ಬಾಧಿಸಲೆ ಇಲ್ಲ ನನ್ನ ಹೇವರಿಕೆ
ಅಸಡ್ಡೆ ಕಿರಿಕಿರಿ ಗೊಣಗುಗಳು
ನಾನೆಂದಿಗೂ ಮಡಿಲ ಮಗುವಾಗಿ
ಉಳಿದದ್ದು ಅಚ್ಚರಿಯ ಮೇರು

ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣಂಚಿನ ನೀರ ಹನಿ
ತುಳುಕಿ ಬಿಸಿ ಆರುವ ಮುನ್ನ
ಹೊರಟು ಹೋಗಿದ್ದೇನೆ
ಯಾವುದೊ ಅನಾಥ ದಾರಿಗುಂಟ

ನಿನಗೆ ಪರ್ಯಾಯವಿದೆಯೆ
ಹುಡುಕ ಹೊರಟಿದ್ದೇನೆ
ನಿನ್ನ ಹೃದಯ ಸರಿತೂಗಬಲ್ಲವರ
ನೀ ಕೊಟ್ಟ ತುತ್ತು ತುಂಬಬಲ್ಲವರ

ಎದೆ ಒಡೆಯುವಂತೆ ಕೂಗಿ ಹೇಳಲೆ
ಅಮ್ಮ, ಆ ಭಗವಂತನೂ ಕೂಡ
ಮಮತೆಯಲಿ ನಿನ್ನೆತ್ತರ ಏರಲಾರ
ನಿನ್ನ ತಾಳ್ಮೆಯ ತೂಕ ತೂಗಲಾರ

 (WhatsApp ನಲ್ಲಿ ಹರಿದಾಡಿದ ಅನಾಮಿಕ Message ಒಂದರ ಪ್ರೇರಿತ)