ಬಿಟ್ಟರೂ ಬಿಡದವನು

ಪದೇ ಪದೇ ನೆನಪಾಗೋದು
ಅಪ್ಪ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಮಾತು
ʼತಾಳ್ಮೆ ಬೆಳೆಸಿಕೋ ಮಗನೆʼ
ನನಗೋ ಅಸಹನೆ ಅಸಡ್ಡೆ ಮುನಿಸು

ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ ತನ್ನ ಸಾಹಸ ಗಾಥೆ
ಸರತಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಪಡೆದ
ರೇಷನ್ಉ ಕಾರ್ಡಿನ ಕತೆ
ಆಧಾರಕ್ಕೂ ಹಳೇ ಕತೆ
ತಿಂಗಳು ತಿಂಗಳಾ ಕಾದು ತರುವ
ಸಬ್ಸಿಡಿಯ ದಿನಸಿ ಮುಗ್ಗುಲು
ಸರಕಾರದ ಬಡವರ ಸ್ಕೀಮುಗಳಿಗೂ
ಅವನ ಸರತಿ ಮಾಮೂಲು
ತಿಂಗಳ ಕೊನೆ ಹಣ ಹೊಂದಿಸಿ ಕಟ್ಟುತ್ತಿದ್ದ
ವಿದ್ಯುತ್‌ ಬಿಲ್ಲು; ಸರತಿ ಅಲ್ಲೂ

ನನ್ನ ಶಾಲೆಗೆ ಆಮೇಲೆ ಕಾಲೇಜಿಗೆ
ಸೇರಿಸುವಾಗ ಕ್ಯೂ ಮರೆಯದ ಮಹಿಮೆ
ಕೂಲಿಗೂ ಅವನ ಫ್ಯಾಕ್ಟರಿಯಲ್ಲಿತ್ತು ಕ್ಯೂ
ಅಬ್ಬಾ, ಯಾರಿಟ್ಟರೋ ಅವನಲ್ಲಿ ತಾಳ್ಮೆ!

ಚಿಕ್ಕವನಿದ್ದಾಗ ಅವನೊಡನೆ
ದೊಡ್ಡ ದೇವಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ಸರತಿ
ದೊಡ್ಡ ಸ್ವಾಮಿಗಳ ಕಾಲಿಗೆ
ಬೀಳುವಾಗಲೂ ಚಿಕ್ಕ ಸರದಿ
ಪ್ರಸಾದಕ್ಕಂತೂ ಬಿಡದ ಸರತಿ

ನಾನು ದುಡಿಯೋದು ಕಾದಿದ್ದನೇನೋ!?
ನಿವೃತ್ತಿ ಪಡೆದ ಮೊನ್ನೆ ಮೊನ್ನೆ
ಬಫೆಯ ಬೀಳ್ಕೊಡುಗೆ
ಸರತಿ ನಿಂತು ತಟ್ಟೆ ತುಂಬಿಸಿ
ಮನಸ್ಸು ಬಿಚ್ಚಿ ಮಾತು ಹರಿಸಿ
ತಿನ್ನುವಾಗ ಮಾಸ್ಕು ಬಿಚ್ಚಿ ಚಪ್ಪರಿಸಿ

ನಿನ್ನೆ ಜಡ್ಡಾದ
ಕೊಂಡೊಯ್ದಾಗ, ಆಸ್ಪತ್ರೆ ಕ್ಯೂ; ಖುಷಿಯಾದ!
ನನ್ನೊಂದಿಗೇ ಕಾದ ಬೆಡ್ಡಿಗಾಗಿ;
ಆಮೇಲೆ ಓಟೂ(O2)ಗಾಗಿ
ಈಗ ದೇಹ ನನಗೆ ಬಿಟ್ಟು ಹೊರಟುಹೋಗಿದ್ದಾನೆ
ಅಪ್ಪ ನನ್ನ ತಾಳ್ಮೆ ಪರೀಕ್ಷೆಗಿಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ
ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಚಿತಾಗಾರದ ಕ್ಯೂವಲ್ಲಿ

(Pic:Google)