ಸಿಕ್ಕಿತು ಬಿಎಂಟಿಸಿ ಸೀಟು

bus2

ಸುತರಾಂ ಸಮಯವೇ ಇಲ್ಲ
ನಿದ್ರೆ ನೀರೆ ಹಾಸಿಗೆ ಬಿಡು
ಗಡಿಬಿಡಿ ಸಿಡಿಮಿಡಿ ಬಡಬಡಿಸಿ
ಬಡಿಸಿದ್ದ ತಿಂದೆ ಬಿಟ್ಟೆ ಉಟ್ಟೆ ಕೆಟ್ಟೆ
ಓಡು ಹಿಡಿ ತಳ್ಳು ತಳ್ಳಿಸಿಕೊಳ್ಳು
ಹುಡುಕು ಊರಲು ಕೂರಲು

ಪುಣ್ಯ ಪೂರ್ವ ಜನ್ಮದ್ದು, ಸಿಕ್ಕಿತು
ಹೆಂಗಳು ಹಿರಿಯರು ಮಕ್ಕಳು ಮಂತ್ರಿ
ಮಾಗದ ಕಟುಕ ಕುಡುಕ ಸಿಡುಕರಾರಿಗೂ
ಮೀಸಲಲ್ಲದ ಸೀಟಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಚೋಟ
ಮೆಲ್ಲಗೆ ಸರಿಸಿ ಕೂತರೆ ಪರಮಾಶ್ಛರ್ಯ ;
ಮೋಡಿ ಮಾಟ ಮಂಕು ಮಾಡಿದೆನೆ!?
ಸಿಕ್ಕಿತು ಸೀಟು!? ಏಕೋ ಭಯ,
ಇಗೋ ಯಾರಾದರು ಎಬ್ಬಿಸಿಬಿಟ್ಟಾರೆ?
‘ಇಗೋ’ಗೆ ಪೆಟ್ಟಾದರೆ!

ಇಲ್ಲ.. ಇಲ್ಲ.. ಪುಣ್ಯ ಗಟ್ಟಿ
ಎಲ್ಲ ಅವರವರ ಪಾಡಿನಲ್ಲಿ
ಜೋತಾಡುತ್ತ ಓಲಾಡುತ್ತ ತೇಲಾಡುತ್ತಾ
ಬ್ರೇಕು ಬ್ರೇಕಿಗೆ ಜರ್ಕಿಸುತ್ತ
ಕಿರಿಕಿರಿ ಕೆಮ್ಮು ದಮ್ಮು
ಮಂದಿ ಮೂರಾಬಟ್ಟೆಯಾದಲ್ಲಿ
ಕುಂತ ನನ್ನೊಳಗೆ ನಿರುಮ್ಮಳ!
‘ಆಹಾ ಸೀಟಿನ ಸುಖವೇ …..!!’

ಅಯ್ಯೋ… ಇದೇನಾಯಿತು ?
ಪುಣ್ಯ ಕ್ಷೀಣಿಸಿ ಚೆಕಿಂಗಿನವನು ನಿಲ್ಲಿಸಿ
ಚಂಗನೆ ಬಸ್ಸೇರಿ ಬಂದೇಬಿಟ್ಟ ತೂರಿ
(ಏನೋ ಪಿತೂರಿ !)
ಎಲ್ಲ ಚೀಟಿಗಳ ಪರಾಮರ್ಶಿಸಿ
ಕಂಡಕ್ಟರನಿಗೆ ಛೀಮಾರಿಸಿ
ಏನೋ ಬರೆದು ವಸೂಲಿಸಿ
ಇಪ್ಪತ್ತು ನಿಮಿಷ ಕ್ಷೀಣಿಸಿ
ಬೆವರೊರೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತ… ಮಾಯವಾಗಿದ್ದೇ…
ಬಸ್ಸು ಹೆದರಿ ಭಾರೀ ಗಡಗಡ ಗಕ್ಕನೆ ನಿಂತಿತು
ಚಕ್ರ ತಿರುಗುತ್ತಿಲ್ಲ ಗೇರು ಬದಲಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ
ಪ್ರಾರಬ್ಧ ಬರೀ ಶಬ್ಧ ಕರಿ ಹೊಗೆ ಕಾರು

ಗೇರು, ಎಂಜಿನ್ನು, ಟಯರು
ತಪಾಸಣೆಗೆ ಇಳಿಯುತ್ತಲೆ
ಅರ್ಧಗಂಟೆ ಕಳೆಯುತ್ತಲೆ
ಡ್ರೈವರ ಕಂಡಕ್ಟರ ತಾರಮ್ಮಯ್ಯ ಆಡಿಸಿ
ಸೈಡಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಬೀಡಿ ಹಚ್ಚಿದಮೇಲೆ
ಇನ್ನು ಸುಖವಿಲ್ಲ

ಸಿಕ್ಕಿದ ಓ ನಶ್ವರ ಸೀಟೇ ಇಳಿಸಿಬಿಟ್ಟೆಯ
ಹಣೆ ಖೋಟ ಎಂದು ತೋರಿಸಿಬಿಟ್ಟೆಯ!
ಆಟೋದವರ ಆಟಕ್ಕೆ ಮಣಿಸಿಬಿಟ್ಟೆಯ!

’ಎಲ್ಲಿಗೆ?’, ‘ಅಲ್ಲಿಗೆ’
’ಇಲ್ಲ’ , ’ಬರುವುದಿಲ್ಲ’
’ಮೀಟರ ಮೇಲೆ ಐವತ್ತು ಎಪ್ಪತ್ತು’
ಇತ್ಯಾದಿಗೆ ಸಿದ್ದಗೊಳ್ಳುತ್ತ….
ಮೊಬೈಲು ಗುಣುಗುಣಿಸಿ
ಬಾಸು ಎಲ್ಲೆಮೀರಿ ಎಗರುತ್ತ
ನಾಲಿಗೆ ತಡವರಿಸಿ ಬಡಬಡಿಸುವಾಗ
ದಾಸ್ಯವರಿಯದ ಸೂರ್ಯ
ಸರಿ ಸಮಯ ನೆತ್ತಿಗೇರಿ ರಣ ಬಿಸಿಲ ಸುರಿದ
ರಸ್ತೆ ಮಧ್ಯ
ನನ್ನ ಬೆಳಗಿನ ನರ್ತನ ಪುನರಾವರ್ತನ
’ಸರಿ ತಗೊ ಐವತ್ತು, ಹಾ….ಎಪ್ಪತ್ತು
ಗಾಡಿ ಬಿಡು, ಆ ಕಡೆಗೆ ಅಲ್ಲಲ್ಲ ಈ ಕಡೆಗೆ’

(Pic courtesy:Internet)