ಕೆಂಪು ಕವಿಯ ಅಳಲು

VLUU L200  / Samsung L200

(http://kannada.readoo.in/2017/05/%E0%B2%95%E0%B3%86%E0%B2%82%E0%B2%AA%E0%B3%81-%E0%B2%95%E0%B2%B5%E0%B2%BF%E0%B2%AF-%E0%B2%85%E0%B2%B3%E0%B2%B2%E0%B3%81)

ಒಗ್ಗದವನು ಆಳಿದರೆ ಸಹಿಸುವುದೆ ಬೇಗೆ
ಹಳೆ ತೆವಲುಗಳಿಗೆ ತೆರೆ ಎಳೆಯುವುದು ಹೇಗೆ!

ಮೊನ್ನೆವರೆಗೂ ಜನರ ಅಮಾಯಕರೆಂದೆ ಬಗೆದೆ
ನಿರಾಸೆ ದಾರಿಗುಂಟ ಕೈಹಿಡಿದು ನಡಿಸಿದೆ

ಯಾವ ದೇಶದ ಚರಿತ್ರೆ ಹೆಮ್ಮೆಯದಿತ್ತೊ
ಅಲ್ಲಿ ಕಪ್ಪು ಚುಕ್ಕೆಗಳ ಎಣಿಸಿ ತೋರಿಸಿದ್ದೆ

ಹಳ್ಳಗಳ ತೋಡಿ ವಿಭಜನೆಯ ತೃಪ್ತ ಹಂಬಲದಲ್ಲಿ
ದೊಂಬಿದಾಸರ ಅವರೊಳಗೆ ಇರಿಸಿಯೇ ಇದ್ದೆ!

ಸತ್ಯ ಚರಿತ್ರೆಯ ಪುಟಗಳಿಗೆ ಮಸಿ ಸುರಿದು
ಎದೆಗಳೊಳಗೆ ವಿಷಾದಗಳ ಮಡುಗಟ್ಟಿಸಿದ್ದೆ

ಅಯ್ಯೊ…ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂದನಿವ ದೇಶವೆನ್ನುವವ
ಕೆಂಪು ಕ್ರಾಂತಿಯ ಮೆಟ್ಟಿ ಭಯ ಊರಿಬಿಟ್ಟ

ವಧೆಯ ವಿಧಿಮಾತು ಅಳಿಸುವ ಹಂಬಲದವ
ಅಯೋಮಯವ ನನ್ನೊಳಗೆ ಉಗ್ಗುತ್ತಿರುವ!

ತಲೆ ಕಡಿದು ರಫ್ತು ಮಾಡುವ ಮಂದಿಗೆ
ಶಾಂತಿ ಪಾಠವ ಪಠಿಸದೆ ತಪ್ಪು ಹೆಜ್ಜೆಗಳನಿಟ್ಟವ!

ಕೆಂಪು ಆಹಾರಕ್ಕೆ ಮುಳುವಾಗುವ ಇವನು
ಮದಿರೆಯ ನಿಷೆ ಇಳಿಸಲು ಎಳಸನೇನು?

ಹೊಟ್ಟೆಗಾಗಿಯೆ ಹುಟ್ಟಿದ ನಮಗೆಲ್ಲ
ಸ್ವಾಭಿಮಾನದ ಸಿದ್ಧಾಂತ ಗಾಳಿ ಉಣಿಸನೇನು?

ಏಕ ಮುಖ ದೃಷ್ಟಿ ಚಿತ್ತಗಳ ನನಗೆ
ಉಳಿದ ಆಯಾಮಗಳ ಬಲೆಗೆ ಬೀಳಿಸನೇನು!

’ಭಕ್ತ’ ವಿಡಂಬನೆ ಸರಿಸಿ ಹಾತೆಗಳಾಗುವ ಮಂದಿ
ನನ್ನ ಕವಿತೆಯ ದಾರಿ ತಪ್ಪಿಸರೇನು!

ಬೆಳಕಿಗೆ ಹಾತೊರೆದು ಸುಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವ ಭಯ
ಸುಡದ ಬೆಳಕೆಂದರೂ ಬಿಡದೇಕೆ ಸಂಶಯ!?

ಎಡವುತ್ತಲೆ ದಾರಿ ಸವೆಸಿ ಇಲ್ಲಿವರೆಗೂ ಬಂದು
ಹೆಜ್ಜೆ ಪಳಗಿಸುವ ದರ್ದು ನನಗಿಲ್ಲ ಇಂದು!

ಸುದಾಮನ ಗೆಳೆಯ

krsn n sdam

ವಿಚಲಿತ ಕುಚೇಲನ
ಕುತೂಹಲಿ ಕೃಷ್ಣ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಾನೆ
“ಏನ ತಂದೆಯೊ ಗೆಳೆಯ
ನನಗಾಗಿ ನಿನ್ನ ಉತ್ತರೀಯದ
ತುದಿಯ ಈ ಪುಟ್ಟ ಗಂಟಿನಲ್ಲಿ?”

ನಾಲ್ಕು ಹಿಡಿ ಅವಲಕ್ಕಿ ತಂದ
ಹಿಂಡಿದ ಹೃದಯದ
ಸುದಾಮ ಹಿಡಿಕಾಯ
ಕೃಷ್ಣನೋ ಹಿಗ್ಗಿ ಎಳೆವ ಸದಯ!

ಧ್ವನಿ ಉಡುಗಿದ ಸುದಾಮ ಸ್ವಗತ,
’ಈ ಮುಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ನನ್ನೆಲ್ಲ
ದಾರಿದ್ರ್ಯ, ದಾಸ್ಯ, ದುಮ್ಮಾನ
ಅಸಹಾಯಕತೆ, ಅಪಮಾನ,
ಭರ್ತ್ಸನೆ, ಭಯ
ಅವನತಿಯತ್ತಲ ಭ್ರಾಂತಿಯ ಚಿತ್ತ…..’

ಕಣ್ಣಂಚಲಿ ತುಳುಕಿತೇ ಹನಿ?
“……………………………..
………………………………”
ಹತ ಭಾಗ್ಯ ಸುದಾಮ, ಮೌನಿ

ಗಂಟು ಕಳಚಿ ಕೃಷ್ಣ
ಕಂಡು ಅವಲಕ್ಕಿ
ಆಸೆಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿತುಂಬಿ
ಬಾಯಿಗಿಟ್ಟು ಮೆಲ್ಲುತ್ತ
ಮೌನ ಮುರಿಯುತ್ತಾ ನಗುತ್ತಾ,
“ಸಾಕು.. ಸಾಕು ಗೆಳೆಯಾ… ಸಾಕಿಷ್ಟು
ಅಬ್ಬಾ.. ಅದ್ಭುತ ರುಚಿಯೆಷ್ಟು!
ಇದೊ ಮುಷ್ಟಿಯಷ್ಟೂ ರುಚಿಯ ತಿಂದೆ
ನನ್ನಪಾರ ಹಸಿವ ನೀನಿಂಗಿಸಿ ತೇಗಿಸಿಬಿಟ್ಟೆ !
ಈ ಗೊಲ್ಲನಲ್ಲಿ ಇಷ್ಟು ಪ್ರೀತಿ ಏತಕಿಟ್ಟೆ!”

ಕೃಷ್ಣನ ಬೆರಳುಗಳಲ್ಲಿ
ಹಗುರಾದವು ಸುದಾಮನ ಹಸ್ತಗಳು
ವಿಶ್ವಾಸದ ಹೆಮ್ಮರದಲ್ಲಿ
ಹರಡಿತು ಗೆಳೆತನದ ತಂಪು ನೆರಳು
ಅರಮನೆಯ ಅಂಗಳದಲ್ಲೀಗ
ಪಟಪಟಿಸಲಿವೆ ಹಾರುವ ನೆನಪ ಹಕ್ಕಿಗಳು

(ಚಿತ್ರ ಕೃಪೆ: ಅಂತರ್ಜಾಲ)

ಸಿಕ್ಕಿತು ಬಿಎಂಟಿಸಿ ಸೀಟು

bus2

ಸುತರಾಂ ಸಮಯವೇ ಇಲ್ಲ
ನಿದ್ರೆ ನೀರೆ ಹಾಸಿಗೆ ಬಿಡು
ಗಡಿಬಿಡಿ ಸಿಡಿಮಿಡಿ ಬಡಬಡಿಸಿ
ಬಡಿಸಿದ್ದ ತಿಂದೆ ಬಿಟ್ಟೆ ಉಟ್ಟೆ ಕೆಟ್ಟೆ
ಓಡು ಹಿಡಿ ತಳ್ಳು ತಳ್ಳಿಸಿಕೊಳ್ಳು
ಹುಡುಕು ಊರಲು ಕೂರಲು

ಪುಣ್ಯ ಪೂರ್ವ ಜನ್ಮದ್ದು, ಸಿಕ್ಕಿತು
ಹೆಂಗಳು ಹಿರಿಯರು ಮಕ್ಕಳು ಮಂತ್ರಿ
ಮಾಗದ ಕಟುಕ ಕುಡುಕ ಸಿಡುಕರಾರಿಗೂ
ಮೀಸಲಲ್ಲದ ಸೀಟಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಚೋಟ
ಮೆಲ್ಲಗೆ ಸರಿಸಿ ಕೂತರೆ ಪರಮಾಶ್ಛರ್ಯ ;
ಮೋಡಿ ಮಾಟ ಮಂಕು ಮಾಡಿದೆನೆ!?
ಸಿಕ್ಕಿತು ಸೀಟು!? ಏಕೋ ಭಯ,
ಇಗೋ ಯಾರಾದರು ಎಬ್ಬಿಸಿಬಿಟ್ಟಾರೆ?
‘ಇಗೋ’ಗೆ ಪೆಟ್ಟಾದರೆ!

ಇಲ್ಲ.. ಇಲ್ಲ.. ಪುಣ್ಯ ಗಟ್ಟಿ
ಎಲ್ಲ ಅವರವರ ಪಾಡಿನಲ್ಲಿ
ಜೋತಾಡುತ್ತ ಓಲಾಡುತ್ತ ತೇಲಾಡುತ್ತಾ
ಬ್ರೇಕು ಬ್ರೇಕಿಗೆ ಜರ್ಕಿಸುತ್ತ
ಕಿರಿಕಿರಿ ಕೆಮ್ಮು ದಮ್ಮು
ಮಂದಿ ಮೂರಾಬಟ್ಟೆಯಾದಲ್ಲಿ
ಕುಂತ ನನ್ನೊಳಗೆ ನಿರುಮ್ಮಳ!
‘ಆಹಾ ಸೀಟಿನ ಸುಖವೇ …..!!’

ಅಯ್ಯೋ… ಇದೇನಾಯಿತು ?
ಪುಣ್ಯ ಕ್ಷೀಣಿಸಿ ಚೆಕಿಂಗಿನವನು ನಿಲ್ಲಿಸಿ
ಚಂಗನೆ ಬಸ್ಸೇರಿ ಬಂದೇಬಿಟ್ಟ ತೂರಿ
(ಏನೋ ಪಿತೂರಿ !)
ಎಲ್ಲ ಚೀಟಿಗಳ ಪರಾಮರ್ಶಿಸಿ
ಕಂಡಕ್ಟರನಿಗೆ ಛೀಮಾರಿಸಿ
ಏನೋ ಬರೆದು ವಸೂಲಿಸಿ
ಇಪ್ಪತ್ತು ನಿಮಿಷ ಕ್ಷೀಣಿಸಿ
ಬೆವರೊರೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತ… ಮಾಯವಾಗಿದ್ದೇ…
ಬಸ್ಸು ಹೆದರಿ ಭಾರೀ ಗಡಗಡ ಗಕ್ಕನೆ ನಿಂತಿತು
ಚಕ್ರ ತಿರುಗುತ್ತಿಲ್ಲ ಗೇರು ಬದಲಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ
ಪ್ರಾರಬ್ಧ ಬರೀ ಶಬ್ಧ ಕರಿ ಹೊಗೆ ಕಾರು

ಗೇರು, ಎಂಜಿನ್ನು, ಟಯರು
ತಪಾಸಣೆಗೆ ಇಳಿಯುತ್ತಲೆ
ಅರ್ಧಗಂಟೆ ಕಳೆಯುತ್ತಲೆ
ಡ್ರೈವರ ಕಂಡಕ್ಟರ ತಾರಮ್ಮಯ್ಯ ಆಡಿಸಿ
ಸೈಡಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಬೀಡಿ ಹಚ್ಚಿದಮೇಲೆ
ಇನ್ನು ಸುಖವಿಲ್ಲ

ಸಿಕ್ಕಿದ ಓ ನಶ್ವರ ಸೀಟೇ ಇಳಿಸಿಬಿಟ್ಟೆಯ
ಹಣೆ ಖೋಟ ಎಂದು ತೋರಿಸಿಬಿಟ್ಟೆಯ!
ಆಟೋದವರ ಆಟಕ್ಕೆ ಮಣಿಸಿಬಿಟ್ಟೆಯ!

’ಎಲ್ಲಿಗೆ?’, ‘ಅಲ್ಲಿಗೆ’
’ಇಲ್ಲ’ , ’ಬರುವುದಿಲ್ಲ’
’ಮೀಟರ ಮೇಲೆ ಐವತ್ತು ಎಪ್ಪತ್ತು’
ಇತ್ಯಾದಿಗೆ ಸಿದ್ದಗೊಳ್ಳುತ್ತ….
ಮೊಬೈಲು ಗುಣುಗುಣಿಸಿ
ಬಾಸು ಎಲ್ಲೆಮೀರಿ ಎಗರುತ್ತ
ನಾಲಿಗೆ ತಡವರಿಸಿ ಬಡಬಡಿಸುವಾಗ
ದಾಸ್ಯವರಿಯದ ಸೂರ್ಯ
ಸರಿ ಸಮಯ ನೆತ್ತಿಗೇರಿ ರಣ ಬಿಸಿಲ ಸುರಿದ
ರಸ್ತೆ ಮಧ್ಯ
ನನ್ನ ಬೆಳಗಿನ ನರ್ತನ ಪುನರಾವರ್ತನ
’ಸರಿ ತಗೊ ಐವತ್ತು, ಹಾ….ಎಪ್ಪತ್ತು
ಗಾಡಿ ಬಿಡು, ಆ ಕಡೆಗೆ ಅಲ್ಲಲ್ಲ ಈ ಕಡೆಗೆ’

(Pic courtesy:Internet)

 

ತೆಗೆ ಬಾಯಿ

scold

ಪುರಾಣ

ಸಮುದ್ರ ಮಥನದ ಹಾಲಾಹಲ ನುಂಗಿ ಹರ ವಿಷಕಂಠ
ನಂತರ ಉಕ್ಕಿದ್ದೆ ಹಳಿವ ಹುಳಿ
ನರ ಚಾಚಿ ನಾಲಗೆ
ಮತ್ತಿಷ್ಕಕ್ಕೇರಿಸಿ
ತೆಗಳುವ ತೆವಲಿನ ಪಾಲಕ

ಪ್ರಶ್ನೆ:

ನಿಂದನೆಯ ಹರಿಕಾರನಾರು
ಪರ್ವತರಾಜನೆ
ಹಿರಣ್ಯಾಕ್ಷ-ಕಶಿಪುವೆ
ಮಂಥರೆ ಕೈಕೆಯಿ ಶೂರ್ಪನಖಿಯರೆ
ರಾವಣ  ಶಿಶುಪಾಲ ಶಲ್ಯ ದ್ರುಪದ ದುರ್ಯೋಧನ ದುಶ್ಯಾಸನರೆ
ಮತ್ತೆ ಕಲಿಯಲ್ಲಿ ಪರಂಪರೆಯ ಪರಿಪಾಲಕರು
ಪುಢಾರಿಗಣವೆ, ಆ-ರಕ್ಷಕರೆ, ಅಧಿಕಾರಶಾಹಿಗಳೆ
ವಾಹಿನಿಗಳ ಚರ್ಚೆತಾಣಿಗರೆ, ಅತ್ತೆ ಸೊಸೆಯರೆ, ಕುಕವಿಯೆ ?!

ಪ್ರಸ್ತುತ:

ವಿಷಣ್ಣತೆಯ ಬೇರಿದು
ಹದ ಸಮಯ ಕಾದು ಒಳಗೆ ಊರಿ ರೋಗ ಹರಡುವ ವೇಗಿ

ಕಂಡ ಕಂಡವರ ದಂಡಿ ದಂಡಿ
ತೆಗಳುವ ಮನಸ್ಸಿನ ತುರಿಕೆ ಅಂಟಿ ನಾಲಗೆಯ ಕಂಟಿ

ನೆರೆಮನೆಯವನು ಸಿಕ್ಕಿ ಹಲ್ಕಿರಿದು ಉಭಯ ಕುಶಲೋಪರಿ
ಮನೆ ಸೇರಿದೊಡನೆ ಬೈಗುಳ ಭೋರ್ಗರಿ

ದೂರದೂರಿನವನ ಕರೆಗೆ ಹೊಗಳಿ ಹೊನ್ನ ಕಿರೀಟವಿರಿಸು
ಗಹಗಹಿಸಿ ಕರೆ ಮುಗಿಸಿ ಮರುಕ್ಷಣ ಬೈದು ಬಜಾಯಿಸು

ಮಿತ್ರ ಮನೆ ಹೊಕ್ಕರೆ ಉಪಚರಿಸಿ
ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ಬೀಳ್ಕೊಟ್ಟ ಬೆನ್ನಿಗೇ ಬಳಬಳ ಬೈಗುಳ ಸುರಿ

ಮುಖಾಮುಖಿಯಲ್ಲಿ ’ನೀವು ತಾವು’
ಬೆನ್ನಲ್ಲಿ”ಅವನಿವನು ಅದು ಇದು’, ನಿಕೃಷ್ಟತೆಯ ಪರಮಾವಧಿ!

ಬಾಯಿಂದ ಬರುವ ಏಕ ಮಂತ್ರ
ನಿಂದನೆಯ ನುಡಿಗಟ್ಟು ಮಟ್ಟು ನಾಲಿಗೆಯೆ ಗರಗಸಯಂತ್ರ

ಬಂಧು ಬಳಗ ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳು ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳು
ಮರಿಮಕ್ಕಳ ಬೊಜ್ಜ, ಜರಿವ ಬೈಗುಳು ಆಗದೆಂದಿಗು ಕುಬ್ಜ!

ಗಂಡ ಹೆಂಡತಿ ಜಗ್ಗಾಡಿ ಮುಖ ಮುರಿದು
ಮೂದಲಿಸಿ ಬೈದಾಡಿ ಏದುಸಿರು ಬಿಡುವುದೇ ಪ್ರೀತಿ ಪರಿ !

ಮೊನ್ನೆ, ಉಸಿರು ಗಂಟಲಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿ
ಬಿಗಡಾಯಿಸಿ ದೌಢಾಯಿಸಿ ವೈದ್ಯನ ಅಟಕಾಯಿಸಿದೆ

ದರಿದ್ರ ವೈದ್ಯ, ಪುಂಖಾನುಪುಂಖ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿ ಕೆದಕಿ ಕೊನೆಗೂ
ಗಳುಹಿದ ನಿಮ್ಮ ನಾಲಗೆ ಒತ್ತಡದಲ್ಲಿದೆ

ವೈದ್ಯನಿಗೆ ಹಿಡಿಶಾಪ ಒಳಗೆ ಕೋಪ ಝಳಪಿಸಿದೆ
ಅರೆ! ಮರು ಘಳಿಗೆ ಉಸಿರು ಜಾರಿಬಿಡುವುದೆ ನಿರಾಳತೆಗೆ !

ಗಳಹುವ ಹುಳು ದಂಡಿಯಾಗಿ ಹೊರ ತೆವಳುತ್ತಿವೆ
ಯಾರೂ ಸಿಕ್ಕದೆ ಜೀವ ಅಡಕತ್ತರಿಯಲ್ಲಿ ತೊಳಸುತ್ತಿವೆ

ಪರಿಹಾರಕ್ಕೆ ಇದೊ ನನ್ನ ಹಳೆದಿನಗಳ ಹಳಿಯತೊಡಗಿ
ಬಿಚ್ಚಿತು ತಪ್ಪುಗಳ ಗರಿ, ಕೆದರಿ ಉದ್ದವಾಯಿತು ಕೊಳಕ ಪಟ್ಟಿ!

ನನ್ನ ಜನ್ಮಕ್ಕಷ್ಟು ಶಪಿಸಿ ವಾಚಾಮಗೋಚರ ಪಠಿಸಿ ಪ್ರಲಾಪಿಸಿ
ದ ಮೇಲೆ ಈಗ ಆರೋಗ್ಯ ಸುಧಾರಿಸಿದೆ!

ನನ್ನ ಹಳಿದು ಶುನಕ ಬಾಯಿಯಾದಮೇಲೆ ನಿಂದಕನ ಪೊರೆವ
ಹಂದಿಯಾದ ಮೇಲೆ, ಕೇರಿ ಶುದ್ಧಿಯಾಗಿದೆ!

ಪ್ರೇಮಿಯೂ… ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯೂ

img_4413

ಅವಳು ಆಗಮಿಸುವಾಗಲೆಲ್ಲ
ನನ್ನೊಳಗೆ ಉಸುರುತ್ತವೇಕೆ ಆಸೆ
ಕಂಡಾಗ ಇವಳ ನಡೆಯ ಹುರುಪು
ಹೃದಯದೊಳಗೇಕಿಷ್ಟು ಬಿಸುಪು

ಸ್ಪುರಿಸಿ ಅವಳಾಗಮನದ ಬೆಳಕು
ಒಳಗಿನಾಸೆ ದರ್ಶನವಾಗಬಹುದೆ!
ಯಾರವಳ ಮೆಚ್ಚು ತಿಳಿಯಬಹುದೆ
ಗಟ್ಟಿ ಗುಟ್ಟು ನಿಚ್ಚಳವಾಗಬಹುದೆ?

ಸುಡುವಯಸ್ಸು ಜಾರಿದ ನಡು
ವಯಸ್ಸಿನ ಜಾಣೆ ಈ ಮಂದಸ್ಮಿತೆ
ತುಟಿ ಪದಗಳನರಳಿಸುವ ಪ್ರಸನ್ನೆ
ಪ್ರಚ್ಛನ್ನ ಪ್ರೇಮಸೋಂಕಿನ ವದನೆ !

ಪದ ಪದಗಳ ಪೋಣಿಸಿ ಪಲುಕಿ
ಮಾಲೆ ಮಾಡುವ ಚೆಲುವೆ ಚಾಲಾಕಿ
ಅವಳುಸುರುವಾಗಿನ ನುಡಿ ಲಾಲಿತ್ಯ
ರಾಗ ಮಾಲಿಕೆಯ ಸುಸ್ವರ ಸಾಹಿತ್ಯ!

ನಿವೇದಿಸಿ ನಿರಾಳನಾಗುವೆನೆಂದ ಕ್ಷಣ
ಅವಳೊಳಗೆ ಹೊಳೆವ ಹುಸಿ ಜಾಣತನ
ಸುರಿಸಿ ಸುಳ್ಳು ಹರಿಸಿ ಹುಚ್ಚಿನ ಹೊಳೆ
ತೋಯಿಸಿ ಮಿಂಚುವ ಸಂಚಿನ ಎಳೆ !

ಎನಿತೋ ವರ್ಷ ಕಾಯ್ದಿಟ್ಟ ಸಲ್ಲಾಪ
ಅದುಮಿಟ್ಟ ಆಸೆ ಗೂಡ ಪಂಜರದ ಹಕ್ಕಿ
ಹಾರಿಸುವಳೆಂಬ ಭ್ರಮೆನಿರಸನಿಸಿ
ಹೊದೆಯುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ ಗೂಢತೆಯ ಹೆಕ್ಕಿ

ಉತ್ಸುಕತೆಯಲ್ಲಿಅವಳ ಕಣ್ಣ ನೋಟ
ಅಷ್ಟೇ ಜಾಗರೂಕತೆಯ ಕಳ್ಳ ಆಟ
ಒಳಗಿನಾಸೆ ಉಳಿಸುವ ಕೆಂದುಟಿಯ
ತುದಿಯ ತುಂಟ ನಗುವಿನ ಪಾಠ!

ಸಮಯ ಜಾರುತ್ತ ಸಂಯಮದ ಕಟ್ಟೆ
ಒಡೆಯದಂತಿರಿಸುವ ಕವಾಯಿತು
ಈ ಗಟ್ಟಿಗಿತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಬತ್ತದ ಹೊಸತು
ಮತ್ತೂ ಒಸರುವ ಜೇನು ಮಾತು

ಕ್ಷಣ ನಿಮಿಷ ಘಂಟೆಗಳೆ ಸ್ತಬ್ಧಿಸಿರಿ
ದಿನಮಾನಗಳೆ ಉರುಳಿ ಹೋಗದಿರಿ
ವರ್ಷಗಳಿಗೆ ಇನಿತೂ ಎಡೆಗೊಡದಿರಿ
ಪರಿವೆ ಇಲ್ಲದ ಕಾಲವ ಮಲಗಿಸಿರಿ!

ವರ್ತಮಾನವೆ ನಿಲ್ಲು ನಿಲ್ಲು
ನಲ್ಲೆ ಮೇಲಿನ ನೆರೆ ದಾಳಿ ಕೊಲ್ಲು
ಇಂತಿದ್ದ ಪಾತರಗಿತ್ತಿ ಅಂತೆಯೆ ಇರಲಿ
ಮುಂದಿಗೂ ಎಂದಿಗೂ ಹಾರುತ್ತಲಿರಲಿ

ಹರೆಯದ ಪೊರೆ ಕಳಚುತ್ತಿರುವವಳಿಗೆ
ಕನಸ ಕೊಬ್ಬಿಸುವ ನಲ್ಲ ನಾನಾಗುವರೆಗೆ
ಅವಳ ಮಾತಿನ ಪರಿಗೆ ಸೋತವನಿಗೆ
ಗರಿಬಿಚ್ಚುವವರೆಗು ಕಾದೇನು ಗೆಲ್ಲುವರೆಗೆ

ಅಯ್ಯಾ, ದಿನವೆ ಉರುಳಬೇಡ
ವರ್ಷಗಳಿಗೆ ಎಡೆಗೊಡಬೇಡ !

(http://surahonne.com/?p=13548  ಪ್ರಕಟಿತ)

 

ನಾಲ್ಕು ಹೆಜ್ಜೆ

last-procession

ನೆನಪು ಇಲ್ಲದ್ದು
ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆಯಲ್ಲೆ ಬಿದ್ದು
ಅಮ್ಮನ ಮುದ್ದಿಗೆ ಅತ್ತದ್ದು
ನಾಲ್ಕು ಹೆಜ್ಜೆ ಇಟ್ಟು
ಚಪ್ಪಾಳೆ ತಟ್ಟುವ
ಅವಳ ಮುಟ್ಟಿ ನಕ್ಕದ್ದು
ಓಡುವ ಧಾವಂತದಲ್ಲಿ
ಹೊಸಿಲೆಡವಿ ಹಲ್ಲು ಮುರಿದದ್ದು
ಅವಳು ಅತ್ತು ಧಾರೆಯಾದದ್ದು
ನೋವೆಲ್ಲಿ ಎಂದು ವಿಲವಿಲಸಿದ್ದು

ಅಸ್ಪಷ್ಟ ನೆನಪು
ನಾನು ಹಠದ
ಉದ್ಧಟನಾಗುತ್ತಿದ್ದದ್ದು
ರಗಳೆಯ ರಾಗ ಎಳೆದು
ದೂರುಗಳ ಹೊತ್ತು
ಮನೆವರೆಗೂ ತರುತ್ತಿದ್ದದ್ದು
ಅಮ್ಮನ ರಕ್ಷಣೆಯಲ್ಲಿ ಹೊಸ
ಹಕ್ಕುಗಳ ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತಿದ್ದದ್ದು
ಲೆಕ್ಕವಿಲ್ಲದಷ್ಟು ಸೊಕ್ಕುಗಳ ಕಟ್ಟುಗಳು

ಇಟ್ಟ ಎಲ್ಲ ಹೆಜ್ಜೆಗಳಲ್ಲು
ಅಮ್ಮ ತಿಳಿಸಿಕೊಟ್ಟ
ಅಲಿಖಿತ ಪಠ್ಯದ ಪಾಠ
ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ ಅವಳ ಛಾಯೆ
ಗೆಲುವುಗಳಲ್ಲಿ ಅವಳ ಛಲ
ಉಳಿಯಿಲ್ಲದ ಕೆತ್ತನೆ ನಾನು
ನನ್ನೆಲ್ಲ ಹೆಜ್ಜೆಗಳಲ್ಲಿಅವಳ ಎಚ್ಚರ
ಗುರಿ ಗೆಲವು ಗೆಲುವು

ಉರುಳಿದ ವರ್ಷಗಳ ಮೊತ್ತದಲ್ಲಿ
ಎಲ್ಲ ದೃಷ್ಟಿಗರ ಶಿಲ್ಪವಾಗಿದ್ದೇನೆ
ಆಕಾಶದೆತ್ತರ ಬೆಳೆವ ಹುಮ್ಮಸಿ
ಗೆಳೆಯ ಗೆಳತಿಯರ ಕೇಂದ್ರ ಬಿಂದು
ಕೈಬೀಸಿ ಕರೆವ ಉದ್ಯಮಿಗಳ ಕಣ್ಮಣಿ
ಕಾಂಚಣದ ಗಣಿ, ಗಟ್ಟಿ ಹೆಜ್ಜೆ
ಜಟ್ಟಿ ಬಾಹುಗಳ ಅಸೀಮ
ವಸಾಹತುಗಾರ ನಾನು

ಹೆದ್ದಾರಿಯಲ್ಲೇ ಗಮನವಿಟ್ಟವನು
ಕಳೆದ ದಾರಿಗೆ ತಿರುಗಿಲ್ಲ
ಅಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ಹೆಜ್ಜೆಯೂ
ಅಮ್ಮನೊಡನಿಟ್ಟು
ಅವಳಾಸೆಯ ಕೂಸಾಗಲಿಲ್ಲ

ನನ್ನ ಗಟ್ಟಿ ಉಸಿರ ಸಮಯ
ಅವಳು ಕ್ಷೀಣ ದೇಹಿ
ಅಚೇತನ ಆವರಿಸಿದವಳಿಗೆ ಉಪಚರಿಸಲಿಲ್ಲ
ಧೈರ್ಯ ಅವಳೆದೆಗೆ ತುಂಬಲಿಲ್ಲ
ಅವಳ ಕನಸ ಕೊನರಿಸಲಿಲ್ಲ
ನಾಲ್ಕು ಹೆಜ್ಜೆ ಅವಳೊಡನೆ ಇಡಲಿಲ್ಲ

ಕೊನೆಗೂ
ನನ್ನ ಕೊರಗಿಗೆ ಸಮಾಪ್ತಿ ಹಾಡಿಯೇ
ಬಿಟ್ಟ ಅಮ್ಮ ಹೆಜ್ಜೆಯೂರಿಸಿದಳು
ಮಡಕೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಂಡ
ಹೊಗೆಯೊಡನೆ ಅವಳ ಕಳೇಬರ
ಮುಂದೆ ನನ್ನ ಹೆಜ್ಜೆ ಅವಳೊಟ್ಟಿಗೆ
ಹೊತ್ತು ಬರುವ ಎಂಟು ಕಾಲು
ಘಟಕ್ಕೆ ಸಿದ್ದವಾದ ನನ್ನ ಹೆಗಲು

(ಚಿತ್ರ:ಅಂತರ್ಜಾಲದಿಂದ)

(‘ಸುರಹೊನ್ನೆ’ ಇ ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿತ http://surahonne.com/?p=13417)

ಕೃತಘ್ನನ ಕೂಗು

eat1

 

 

 

 

 

 

 

ಹೆತ್ತವ್ವ ಹೆಚ್ಚು ನೆನಪಾಗಳು
ಅಪ್ಪ ಮರವೆಯೆಂಬಲ್ಲಿ ಲುಪ್ತ
ಅಕ್ಕ ಅಣ್ಣ ತಮ್ಮ ತಂಗಿಯರೆಲ್ಲ
ಚಿತ್ತದಲ್ಲಿ ನಿರ್ಭಾವ ಸಂಗಿಗಳು
ಬಾಂಧವರಂತೆಯೇ ಸ್ನೇಹಿತರೂ ಹಿತ ಶತ್ರುಗಳು !

ಹಸುರಿನೆಲೆಗಳ ತರಿದು
ಹಣ್ಣ ಮರಗಳ ಕಡಿದು
ಅಗಿದುಗಿದು ಫಸಲಿಗೆ ಮುನ್ನ
ಜೀರ್ಣೋಭವವಾಗಿಸಿ
ಪಂಚ ಭೂತಗಳಲ್ಲೂ
ವಾಕರಿಸಿ ಕೇಳಿಸಿದ್ದೇನೆ
ನನ್ನ ತೆವಲಿನ ಕೇಳಿ, ನರ್ತನದ ನುಲಿ

ಪುಟ್ಟ ಕುಕ್ಕುಟದೊಂದಿಗೆ ಆಟ
ಮರಿ ಕುರಿಯೊಟ್ಟಿಗೆ ಮುದ್ದಾಟ
ಆಡಿನೊಂದಿಗೆ ಆಮೋದ
ಈಜುವ ಮೀನಿಗೆ ಆಸೆ…
ಬಲಿತ ಅವೆಲ್ಲವುಗಳ ಬಲಿಕೊಟ್ಟು
ನಾಲಿಗೆ ಚಪಲಕ್ಕೆ ಹೊಟ್ಟೆ ತಣಿವಿಗೆ
ಕಂಠ ಜಠರ ಕೈಕಾಲು ಸೀಳಿ ಬೆಂಕಿಗಿಟ್ಟು
ತಾಟಿನಿಂದ ಚಪ್ಪರಿಸಿ ತೇಗಿದ್ದೂ
ನಾನೆ ದೀರ್ಘ- ಕಾಲದವರೆಗೂ
ಉದಹರಿಸಲು, ಬೆದರಿಸಲು ಹೆಕ್ಕಿ ಕುಕ್ಕಿದ್ದೇನೆ
ಬಡತನವೆಂಬ ಅಳಲು; ಧರ್ಮವೆಂಬ ಬಿಳಲು
ನನ್ನಿಚ್ಛೆಯ ಆಹಾರದ ಹಕ್ಕು ಯಾರಿಲ್ಲ ಕೀಳಲು!

ಇನ್ನೂ ಸುತ್ತಲೂ ಉಳಿದಿದ್ದಾವೆ
ಹಸಿರು ಚಾಚಿದ, ನಾಲಗೆಗೆ ಮುಟ್ಟಿಸದ
ಗಿಡ ಮರ ಬಳ್ಳಿ ಹೂ ಹಣ್ಣು ಕಾಯಿ
ಗಿರಕಿಯ ಸತಿ ಸುತ ಸ್ನೇಹಿ ಕೃತಜ್ಞ ನಾಯಿ
ಕಾಣದ ಕೋಗಿಲೆ, ಹಾರುವ ರಣ ಹದ್ದು!

ದಯವೇ ಇರುವ ಧರ್ಮಗಳ ಪ್ರವಚನಕ್ಕೆ
ಸಜ್ಜಾದ ನಾಲಿಗೆ; ಖೊಳ್ಳನೆ ನಗುವ ಬುದ್ಧಿ
ನಾಚಿಕೆಗೇಡರಿಯದ ಮನಸ್ಸು ನನ್ನ ಧನಸ್ಸು!

ಕಟ್ಟಿ ಬೆಳೆಸಿದ ಕಾಯ ದೃಢತೆ
ಕಳೆದುಹೋಗುವ ಭಯ ಕಾಡುವಾಗಲೆ
ಹೆಕ್ಕಬೇಕು ಸೇವಾ ವೈದ್ಯರ
ಎದೆಗೆ ಅಮ್ಲಜನಕದ ಕೊರತೆ ನೀಗಿ
ಧಮನಿಗಳಲ್ಲಿ ರಕ್ತ ಓತಪ್ರೋತ ತುಂಬಿ
ಹರಿಸುವವರ ಸೆಳೆದು ನಾನುಳಿಯಬೇಕು

ನಿಮ್ಮ ಕರುಳ ಹಿಂಡುವಂಥ
ನನ್ನ ಕೂಗು ಕೇಳಿ ಅಜ್ಞರೆ!
ಕರುಣೆ ಹರಿಸಿ ಉಳಿಸಿ ಈ ಕೃತಘ್ನನ ನಾಲಿಗೆ
ಜಠರಕ್ಕಂಟಿದ ಮಾಳಿಗೆ
ಸುರಿಯಿರಿ ಆಜ್ಯ ದುರಾಸೆಗಂಟಿದ ಬಾಳಿಗೆ

(‘ಕನ್ನಡ ರೀಡೂ’ ಇ ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿತ: http://kannada.readoo.in/2017/02/%E0%B2%95%E0%B3%83%E0%B2%A4%E0%B2%98%E0%B3%8D%E0%B2%A8%E0%B2%A8-%E0%B2%95%E0%B3%82%E0%B2%97%E0%B3%81)

(ಚಿತ್ರ:ಅಂತರ್ಜಾಲ)