ಚಾಲಾಕಿತನ

ur

ಚಾರ್ವಾಕತನದಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಚಾಲಾಕಿತನವಿದೆ.

ತಮ್ಮ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಹಿಕಮತ್ತು ತುಂಬಿ ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ತಲೆ ತರಿದುಕೊಳ್ಳುವಂತೆಯೋ, ದೊಂಬಿಯಾಗುವಂತೆಯೋ ಮೂರ್ಖಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ, ಟೀವಿ ಅಥವಾ ಸಭೆಗಳಲ್ಲಿ ಗುರಿಯಿಲ್ಲದೆ ಹರಿಯಬಿಡುವ ಈ ಮಂದಿ, ದೂರ ದಡದಿಂದ ಒಂದೇ ಕಣ್ಣಿನಿಂದ ಮುಖ ಪುಟಗಳಲ್ಲಿ, ಜನರ ತುಟಿಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಗೇ ರದ್ದಿಯಲ್ಲಾದರೂ ಸರಿ, ತಮ್ಮ ಸುದ್ದಿಯಾಯಿತೇ ಎಂದು ಹಪಹಪಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಇವರುಗಳ ಕೃತಿ ಕಡಿಮೆ ಇದ್ದರೂ, ನುಡಿದ ವಿಕೃತಿ ಮಾತುಗಳು ಉಳಿಯುವಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಅಭಿನವ ಪ್ರಕಾಂಡ ಚಾರ್ವಾಕರುಗಳ ಮಹತ್ ಕೃತಿಗಳೆಲ್ಲವೂ ಧ್ವಂಸವಾಯಿತೆಂದು ಮತ್ತು ದೇವರ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಬಗೆಗೆ ಇವರು ಮಾಡಿದ ಅನೇಕಾನೇಕ ಪ್ರಯೋಗ, ಪರೀಕ್ಷೆಗಳೆಲ್ಲವೂ ಮೂಲಭೂತವಾದಿಗಳಿಂದ ಹತವಾಯಿತೆಂದೊ / ಮುಚ್ಚಿಡಲಾಗಿದೆಯೆಂದೊ ಮುಂದೊಂದು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಎದೆ ಬಡಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

ಹಾಗೆಯೇ ಕಲಬುರ್ಗಿಯವರ ’ಮೂರ್ತಿ ಮೂತ್ರೋಪಖ್ಯಾನ” ವೊಂದೇ ಉಪದೇಶವಾಗಿ ಉಳಿದುಕೊಂಡಿದೆಯೆಂದು ಸಾರುತ್ತಾರೆ. ಇದರಿಂದ ಜನರ ಉದ್ಧರಿಸಬೇಕೆನ್ನುವ ಮಹತ್ ಯೋಚನೆ ಇತ್ತೀಚಿನ ಚಾಲಾಕಿ ಚಾರ್ವಾಕ ಮಂದಿ ಎದೆಯೊಳಗೆ ಹೊಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.

ಮೇಲಿನ ಉಪಖ್ಯಾನದಿಂದ ಮೌಢ್ಯರು ಸನ್ಮಾರ್ಗ ಹಿಡಿಯುವ ದಿನ ದೂರವಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ, ಕರ್ನಾಟಕದ ಮು.ಮಂ.ಳು ಪ್ರಯೋಗಾಲಯಗಳನ್ನು ಈ ಮಂದಿಗೆ ರಾಜ್ಯದ ತುಂಬಾ ಕಟ್ಟಿಕೊಡಬಹುದು ಮತ್ತು ’ಮೂರ್ತಿಭಾಗ್ಯ’ ಅಥವಾ ’ಮೂತ್ರಿಭಾಗ್ಯ’ ಎನ್ನುವ ಯೋಜನೆ ಸದ್ಯದಲ್ಲೇ ಚಾಲು ಆಗಬಹುದು.

(ಶ್ರೀಯುತ ಎಂ.ಎಂ.ಕಲ್ಬುರ್ಗಿಯವರ ಕನ್ನಡ ಪ್ರಭದಲ್ಲಿ ತಾ.೧೦.೦೬.೧೪ರ ಹೇಳಿಕೆಯ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ)

ಬ್ಲಾಗ್ ಬಗೆಗೆ…

Anantharamesh

ಈ ಸೃಷ್ಟಿ ವಿಸ್ಮಯಗಳ ಸಂತೆ. ಯಾವುದಕ್ಕೆ ಅಚ್ಚರಿ ಪಡಬೇಕೆನ್ನುವುದು ಅವರವರ ಬುದ್ಧಿಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಬಿಟ್ಟದ್ದು.

ಒಬ್ಬನಿಗೆ ಹಾರುವ ವಿಮಾನ ವಿಸ್ಮಯತೆಯಾದರೆ, ಮತ್ತೊಬ್ಬನಿಗೆ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಈಜುವ ಮೀನು.
ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ಪುಂಜಕ್ಕೆ ಗೋಣು ಮೇಲೆತ್ತಿದರೆ, ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಮಿಣುಕು ಹುಳುಗಳ ಕುತೂಹಲಿ,
ಈ ಎಲ್ಲ ಅಚ್ಚರಿಗಳ ಗೋಪುರದ ಮೇಲೆ ಮನುಷ್ಯ ತನಗೆ ತಾನೇ ಅಚ್ಚರಿಯ ಒಂದು ಮಾಂಸ ದೇಹದೊಂದಿಗೆ ನಿಂತಿದ್ದಾನೆ.

ಅವನು ತನ್ನ ವಿಕಾಸ ವಾದವನ್ನು ತಾನೇ ಮಂಡಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ.
ಕಳೆದುಹೋದ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ತಾನೆಷ್ಟು ಉಪಕ್ರಮಿಸಿದ್ದೇನೆ ಮತ್ತು ಉಳಿದ ದಾರಿ ಎಷ್ಟು ಇರಬಹುದೆನ್ನುವ ಲೆಕ್ಕವಿಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ. ಅವಕ್ಕೆ ಪುರಾವೆಗಳನ್ನೂ ಕೊಡುತ್ತಾನೆ.

ಗೊಂದಲಿಗರಿಗೆ ಆಧ್ಯಾತ್ಮದ ಆವಿಷ್ಕಾರವನ್ನೂ ಮಾಡಿದ್ದಾನೆ.

ತನ್ನದೇ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಭಾಷೆ, ಲಿಪಿಗಳನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಾನೆ. ಶ್ರವಣದಿಂದ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಾಹಸದಿಂದ. ಹೊರಬಂದು ಮುದ್ರಣದ ಮೊರೆಹೊಕ್ಕಿದ್ದಾನೆ. ಈಗ, ಅದರಾಚೆಗೂ ಬಂದು ಅಂತರ್ಜಾಲ ಜಾಲದಲ್ಲಿ ಈಜುತ್ತಾ ಬಲೆ ಹೆಣೆದು; ಬೆರಳುಗಳಲ್ಲಿ ಬುದ್ಧಿ ಕೀಲಿಸಿ ವಿಸ್ಮಯಗಳನ್ನು ಹೊರತೆಗೆಯುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.

ಈ ಬ್ಲಾಗ್ ಕೂಡ ಅದರದ್ದೊಂದು ಅತಿ ಸಣ್ಣ ಅಂಗ. ಸಂವಹನಕ್ಕೆ ಮತ್ತೊಂದು ರಂಗ

ಹೀಗೇ ಬರೆದದ್ದು….

 tmp

ಅನೇಕ ಹಂಬಲಗಳಲ್ಲಿ ಬದುಕು ಸಾಗುತ್ತದೆ. ಒಳಗಿನ ಲಹರಿಗಳು ಒಂದಷ್ಟು ಮಂದಿಯನ್ನು ತಲುಪಬೇಕೆನ್ನುವುದು, ಹಾಗೇ ನಮ್ಮ ಲಹರಿಗಳು ದಾಖಲಾಗಬೇಕೆನ್ನುವುದು ಹಂಬಲಗಳ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲೊಂದು.

ಹರಿದು ಹೋದದ್ದೆಲ್ಲಾ ಹೋಗಿ, ಭೂತದಲ್ಲಿ ಸೋರದೇ ಹೋದದ್ದು ಮತ್ತು ವರ್ತಮಾನದಲ್ಲಿ ಹರಿಯುವುದನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪವಾದರೂ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಈ ಬ್ಲಾಗ್ ಸಹಾಯ ಹಸ್ತದಂತಿದೆ.

ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನಿರ್ಲಿಪ್ತತೆ ಸರಿ.  ಹಾಗೆಯೇ, ಈ ಅಸಾಮಾನ್ಯ ಅಖಂಡತೆಯಲ್ಲಿ ಮ್ಲಾನತೆ ಸರಿಯೆಂದೂ ಅನ್ನಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಕಂಡದ್ದು, ವಿವೇಚನೆಗೆ ಸಿಲುಕಿದ್ಡು ಇಲ್ಲಿ ತೋಚಿದಂತೆ ಕೀಲಿಸೋಣ.

ಯಾವತ್ತೂ ಕಾಡುವುದೆಲ್ಲ ದಾಖಲಾಗುತ್ತವೆ.

ನಿನ್ನೆಇಂದಲೇ ಪ್ರಾರಂಭಿಸೋಣ.